Verslag Koen Beerten Mont Ventoux

Beste allemaal en sponsoren,

het heeft even geduurd, maar bij deze volgt dan toch mijn verslag van een fantastische ervaring.
Afgelopen dinsdagavond zijn we per bus naar Aubignan vertrokken. Toen we daar woensdagochtend de bus uitstapten werden we welkom geheten door een bakkende zon en een geweldige accommodatie. Prima omstandigheden voor een fijn fietsevenement zegmaar.

Die woensdag heb ik met een klein groepje de omgeving verkend en ben onder andere de col de la Madeleine op geweest. Niet die Alpenreus, maar een kleinere variant die zeker de moeite waard was. We werden getrakteerd op een paar mooie dorpjes, een zware beklimming van een kilometer of 10 met aan het einde een geweldig uitzicht over het dal. Voordeel van een groep als deze bij de Tristan Hoffman Challenge is dat je allemaal voor een gezellig weekje komt met als toetje die geweldige uitdaging in de vorm van de Mont Ventoux. De sfeer was erg goed, waarbij mij opviel dat een heel aantal toch best geoefende fietsers zich erg zenuwachtig aan het maken was… en dat een paar dagen voor D-day!

De donderdag heb ik zelf een rondje gefietst. Die 60 km van de dag ervoor vond ik meer dan ver genoeg, dus heb ik het bij een uurtje peddelen door het dal gelaten. De temperatuur liep ook al snel op, waardoor de meeste anderen vanaf een uur of 12 de schaduw of het zwembad op zochten voor wat verkoeling. Met deze ervaring in het achterhoofd heeft de organisatie besloten om op de vrijdag, de dag dat we de Ventoux op zouden, wat eerder weg te gaan.

2015 THC Vrijdag 141 2015 THC Vrijdag 263 2015 THC Vrijdag 298 2015 THC Vrijdag 873 2015 THC Vrijdag 926

Vrijdag ging voor ons de wekker al voor 6 uur… De wandelaars en hardlopers werden per bus bij de voet afgezet, wij mochten eerst nog zo’n 16 km warmdraaien voor de echte klim begon. Stiekem was ik best benieuwd hoe mij het klimmen af zou gaan. Ik had immers al een aantal jaar geen grote berg meer per racefiets bedwongen… Ik heb het de eerste kilometers dan ook rustig aan gedaan, maar na een kilometer of 6 begon een stuk weg door het bos met een gemiddeld stijgingspercentage van zo’n 10%. Met mijn versnellingen kon ik het hier niet meer rustig aan doen, een lichter verzet had me best gepast… Dit stuk duurde zo’n 10 kilometer. Ondertussen haalden we de eerder gestarte wandelaars en hardlopers in, dit was een erg leuke en motiverende bijkomstigheid. De door de organisatie verzorgde pauzeplaatsen in dit stuk heb ik overgeslagen (ik zat net lekker in mn ritme). Na zo’n 10 kilometer door het bos te hebben gefietst kwamen we bij Chalet Reynard. Hier was een grote parkeerplaats waar we verwelkomd werden door een stel muzikanten die ons achterna gereisd waren. Ze zouden op de feestavond voor de benodigde gezellige herrie zorgen, maar hier waren ze ook al van ver af te horen. Met dit stukje motivatie ben ik aan de laatste kilometers over de Kale Berg begonnen. In tegenstelling tot wat je bij de naam Ventoux verwacht stond er deze vrijdag (helaas) totaal geen wind. De bakkende zon maakte het daardoor wel extra zwaar, van verkoeling of schaduw was geen sprake meer. Ik heb in de laatste kilometers dan toch nog een korte drinkpauze genomen bij 1 van de verzorgingsposten en ben, iets minder genietend van het uitzicht, doorgefietst naar de top.
Al met al liep deze beklimming weer erg fijn, het gevoel van ‘vroeger’ kwam weer naar boven. Qua snelheid was ik met mijn uur en 40 minuten best vlot, maar dit heb ik niet als doel gesteld.

Toen ik als een van de eersten boven was hebben we (uren) gewacht tot iedereen boven was. Dit was erg gezellig en mooi. De een fietst of loopt zo makkelijk naar boven dat je denkt “die kan nog wel een keer”, terwijl de ander in tranen uitbarst als hij / zij het toch gehaald heeft. Wat op mij erg veel indruk heeft gemaakt was een fietser met 1 arm en 1 been. Hij had weliswaar een aangepaste fietst, maar dan nog…. Hier werden we allemaal even stil van…. Met in je achterhoofd het doel waar we het allemaal voor doen, de Kanjers voor Kanjers… Dit gaf meteen een link naar het even daarvoor bekend gemaakte totaalbedrag van deze actie, een kleine 70.000 euro die we bij elkaar hebben gesport.
Toen even later ook een van de muzikanten van Chalet Reynard op badslippers en met een 18kg zware trekzak naar boven kwam lopen was het feest compleet. Uiteindelijk werden we beloond met een 21km lange afdaling, wat voor mij ook een uitdaging was. Ik had de laatste jaren namelijk veel moeite met afdalen en hoge snelheid en zat dan verre van relaxed op mijn fiets. Ik heb de afdaling helemaal alleen gedaan, op mijn tempo, met de nodige tussenstops en genoten van het geweldige uitzicht. Voor mij voelde dit erg goed, ik had eigenlijk niet verwacht dat ik deze afdaling zonder stress en spanning helemaal uit zou kunnen rijden…

’s Avonds werden we getrakteerd op een Franse BBQ, waarna we op zaterdagmorgen al weer snel per bus richting Achterhoek vertrokken.
Kortom: een leuk evenement, meer dan een vakantie… en mocht een van jullie eens een leuke uitdaging zoeken: Denk er eens over na!!

Nogmaals bedankt voor jullie steun!!
Bijgesloten enkele foto’s. Voor meer info e.d. kijk eens op http://www.tristanhoffmanchallenge.nl/

Koen

Comments are closed.